"In the Spotlights"

Back

 

Black Betty Kiwi van de Duca Vallei

klik voor de foto op originele grootte

Mag ik mij even voorstellen: Mijn naam is

Black Betty Kiwi van de Duca Vallei.

Mijn roepnaam is Brendi en ik ben geboren op 5 oktober 2004

 

Ik ben toen ik 7 maanden jong was, in het gezinnetje gekomen waar ik nu woon.

Ik heb daar verschillende speelgenootjes.

De jongste telg, is nu 6 maanden en trekt voordurend aan mijn oren en aan mijn haren.

Maar van nature heb ik nogal wat haar, dus we denken maar dat ze me wil helpen kammen.

Ja kammen, dat moet bij ons minimaal 1 x per week. Dan zetten ze me hier op een speciale tafel,

want ik mag namelijk niet op alle tafels staan, raar gedoe!

Dan gaan mijn baasje al mijn haren kammen en trekken ze er ook wel eens wat harder aan, maar ach ik vind het niet erg.

 

Ik ben een heel bijzonder beest zeggen mijn baasjes. Zelf vind ik het wel meevallen hoor!

Mijn baasjes kroelen vaak met mij…dan laat ik even merken dat ik dat fijn vind.

Dan ga ik effe wat zingen. Nou is dat nou zo bijzonder…..nee dus. Gewoon logisch toch?.

Wel kan ik heeeeeel “bijzonder” doen als ze stoppen met kroelen.

Jullie boeffie´s kennen dat wel, maar het schijnt voor sommige baasjes heel bijzonder te zijn.

Nou, ze stoppen met kroelen, dan doe ik 1 poot op schoot.

 Reageren ze daar niet op, dan zet ik er nog wat dwang op door mijn andere voorpoot erbij te leggen.

Gebeurd er dan nog niets, dan spring ik hup met 4 poten tegelijk op de bank.

Ja….jammer genoeg moet ik er dan ook weer snel af…..maar ja,

 met mijn 32 kg hebben ze daar wel effe werk van. Nou kijk, dat vind ik nou bijzonder.

 

Ik wil wel nog even terugkomen op dat zingen.

 Doordat we hier allemaal goed kunnen zingen, zitten we dus met zijn allen ( 6 stuks) in een koor.

Wij oefenen gemiddeld 2 a 3 maal per dag als er sirenes loeien…..ja dat is voor ons het startsein.

Dan gaan we even de kelen oefenen.

Leuk hoor….helemaal als we bijval krijgen uit de buurt,

dat zijn er inmiddels ook meestal een stuk of 4. Zij vormen ons achtergrondkoor.

Ik heb nog iets, waar ik mezelf erg mee kan vermaken.

Ik zal het jullie vertellen.

Meestal zo één keer in de vier weken,

dan moet ik heel vroeg mijn bedje uit,

maar dat vind ik niet erg, mijn baasjes vinden dat wat minder leuk.

Maar ze hebben het voor mij over…wat een lieverds hé!

Ja dan gaan we namelijk naar een plek waar heel veel honden zijn.

Hondenshow noemen ze dat!

Zijn jullie er wel eens geweest?

 Nou ik vraag me wel eens af waarom ze het hondenshow noemen.

Als je de mensen ziet lopen………..wie moet er dan showen?

 Al die mensen zien er vreemder uit.

klik voor de foto op originele grootte

klik voor de foto op originele grootte

 Ik gedraag me altijd heel neutraal daar.

Ja, je hebt er soms honden bij joh……

die hebben echt last van een ochtendhumeur.

 Maar daar stoor ik me niet aan hoor,

ik doe gewoon mijn eigen ding zeg maar.

Maar ik vind het wel leuk om daar te zijn

en even leuk met mijn staart te zwaaien!

 Het enige wat ik altijd zo vervelend vind is

dat je met zijn allen op zo´n groot toilet moet.

Dat is dus helemaal niets voor mij.

Ja wat dat betreft ben ik een preuts meisje.

Ik hou het wel op totdat we weer thuis zijn.

 Nee dat met allemaal vreemden vind ik niks.

Soms gaan Glowy en Aikra ook mee naar de show….

.dat is wel gezelliger hoor.

 Dan ben ik niet de enige die vroeg op hoeft te staan.

Bij ons in huis krijgen we gelukkig ook erg lekker te eten. Wij krijgen namelijk brokken maar wij krijgen ook BARF.

 Nou zullen jullie wel zeggen wat is dat?

Nou heel gemakkelijk gezegd, naast de brokken krijgen we rauw vlees en botten.

Dat is lekker!!!! 

Ik eet altijd apart van de andere vijf maatjes. Ik eet namelijk als een dame, met kleine hapjes.

Dat andere volk hier doet altijd of ze uitgehongerd zijn. Nou ik niet hoor, ik eet met flair en wel opgevoed.

Maar ja, die meute probeert alles van mij te stelen, dus heb ik nu mijn eigen eetkamer. .

Met die botten heb ik helemaal geen moeite…..ik poets mijn tanden er altijd mee.

 

  klik voor de foto op originele grootte

Het was een beetje moeilijk om dit verhaaltje bij die mensen te krijgen,

 die jullie de gelegenheid geven om dit verhaaltje van mij te lezen..

 Dat komt omdat mijn baasjes, ja je zou het niet zeggen als je ze ziet, maar super oudbollig zijn.

 Ze hebben niet eens zelf een computer…….erg hé? En dat in deze tijd.

 Zoals jullie misschien ook opgemerkt hebben,

 zien jullie van mij geen foto´s bij mijn etenspan of foto´s toen ik hier nog maar net woonde.

 Nee, niks van dat alles. Waarom? Nou ze hebben hier nog niet eens een fototoestel!!!

Daarom heb ik maar even gevraagd aan iemand die ik de laatste show even sprak of zij misschien een paar kiekjes wilde maken.

Nou dat heeft ze gelukkig gedaan,

vandaar dat jullie nu tenminste weten wie ik ben en zo hebben jullie ook een kijkje kunnen nemen in mijn “hondenleven”.

 Mijn baasjes zijn heel trots op mij en dat geeft mij toch een goed gevoel

 

Liefs voor jullie allemaal

Brendi

 Back