Back

Olga

Dit is geen traditioneel verhaal over een pup en de puppytijd.

Nee, dit is een heel ander verhaal.

Al geruime tijd waren wij op zoek

naar een speelkameraadje voor onze bouvier Zoran.

Wij wilden een asieldier adopteren

en dit weer een liefdevolle thuis geven.

Dus gingen we op zoek.

Na een tijdje vonden we Olga,

die toen in het dierenasiel van Maasmechelen verbleef.

Olga is geboren op 11/10/2001,

dus ze is niet meer piepjong.

Zo stond ze op de website,

hunkerend naar een nieuw plekje.

Na wat obstakels te hebben overwonnen zijn wij op 7 november 2006

op weg gegaan naar Maasmechelen in West-Vlaanderen. Een rit van ruim 2,5 uur voor ons.

Na de eerste kennismaking ging zij met ons mee, op weg naar een nieuw leventje.

Tijdens de rit bleef ze, bouvierwaardig, heel kalm en rustig.

Ze zat op de achterbank door het venster te kijken, alsof ze al jaren dit al jaren deed.

Onderweg had mijn man honger gekregen, dus zijn we gestopt en hebben een broodje gekocht.

Echter bij het zien van haar verleidelijke blik,

werd het broodje door Olga verorberd in plaats van door mijn  man.

Bij ons huis aangekomen, moesten we Zoran met Olga kennis laten maken.

Terwijl ik in huis ging om Zoran de gelegenheid te geven mij te begroeten,

op zijn eigen uitbundige manier, bleef Olga in de auto zitten samen met mijn man.

In de tijd dat ik naar Zoran was gegaan, nam Olga alle huizen en de totale straat in zich op, leek het wel.

Op een manier als of ze alles goed in haar op wilde nemen en wist dat ze hier voortaan thuis zou zijn.

Toen zij in ons huis binnen kwam, maakte zij kennis met Zoran.

Direct bleek dat zij zich zou ontpoppen als een zeer lieve, dame.

In haar ogen stond dankbaarheid te lezen.

Te lang had zij een eigen thuis moeten missen.

Zoran vond deze waardige dame helemaal SUPER!!!

Eerste dag thuis, samen met broer Zoran

Efkes rusten op de sofa	Dit ben ik dus, in mijn nieuwe thuis

	Vanaf de eerste dag ontstond tussen hen een hechte vriendschap. Alsof ze eindelijk samen waren. Ze doen eigenlijk alles samen, eten, slapen en wandelen. Het is een hechte eenheid, die twee! Beiden zijn ook heel goede waakhonden.   Olga houdt enorm veel van wandelen. Haar dag kan niet meer kapot, als zij een konijn of een eend achterna kan zitten. Lekker even een sprintje trekken!
In de bossen, tussen kerst en Nieuwjaar		Ook is niets te gek voor deze dame……… Ze wil zelfs leren speuren………..uiteindelijk waarom zou zij iets niet kunnen, wat Zoran wel kan? Zoran is in opleiding voor zijn IPO-certificaat

Langs de Oostendse vaart		Wat is het hier warm
Het is zo schoon om te zien, dat beiden, zowel Zoran als Olga, niet meer zonder elkaar kunnen. Ze zijn onafscheidelijk geworden in de korte tijd dat ze samen Als Olga naar de trimmer is, dan weet Zoran geen raad met zichzelf en omgekeerd. Gaat Zoran naar de dokter, dan is Olga ongerust tot hij terug is.	Zopas een lekkers runderoor gekregen	Efkes uitrusten, samen met broer zijn.

Snoepen mag dan één van haar favoriete bezigheden zijn,

maar er kan niets op tegen een ritje met de auto.

Een rit per auto, vind zij nog fijner. De rit moet dan het liefst zo lang mogelijk duren.

Zij bekijkt dan alles zeer geïnteresseerd en neemt alles, zo lijkt het, in haar op.

Het maakt echt niet uit hoe lang de rit duurt,

ze blijft alert om zich heen kijken en ze geniet dan met volle teugen.

Dat kan je echt in haar ogen zien.

Een klassedame, niet ???

Toen we bij de veearts langs gingen voor een check up noemde hij haar een “klassedame”.

Geheel  terecht inderdaad vonden wij. Zo waardig als zij zich gedraagt, dat is een klasse apart.

Daarvoor mag ze van ons in de “ Spotlight”.

Inmiddels is Olga 6 maanden bij ons, en is ze ook volledig ‘thuis’.

Ze heeft zich aan alle rituelen en gewoonten in ons huis aangepast.

We kunnen aan alles merken dat ze zich volledig thuis voelt en op haar gemak is.

Elke dag zien we in haar ogen nog steeds de dankbaarheid dat ze bij ons is

en de trouw die ze ons in ruil daarvoor belooft.

Olga verdient het om in de schijnwerpers te staan.