|
|
|
|
|
|
Groot, Groter, Groots!!!!! Een reisverslag naar de Crufts in Birmingham. (GB) Door gesprekken met andere bouvierliefhebbers, kwamen wij afgelopen jaar op het idee om een droom werkelijkheid te laten worden. Een droom? Ja, een droom! Al zeker 20 jaar, roep ik dat ik eens naar de Crufts wil! Tal van redenen waren er jaar in jaar uit, om niet te gaan. Afgelopen jaar was het alleen anders. Er waren meer redenen om wel te gaan. Dus…..het plan was geboren. Tegenwoordig is het een koud kunstje om een reisje te boeken, dus waarom zou een reisje naar Birmingham in Engeland anders zijn. Via het internet was de reis en het verblijf in een hotel in nog geen half uur geregeld. Zelfs de toegangskaarten voor de grootste show ter wereld, konden we via het internet bestellen. Dus allemaal een fluitje van een cent. Toen dat gebeurd was, …………ja wat toen? Het was uiteindelijk pas september en de Crufts is pas in maart. Op een paar dingen na die we toen ook nog moesten regelen, zoals een nieuw paspoort en een pension bespreken voor onze eigen honden, was het toen wachten. Crufts verdween naar de achtergrond. Maar toen in februari het showseizoen in Nederland weer begon………..toen kwamen de kriebels. Het zou gaan gebeuren. Na jaren, dagelijks voor de TV te zitten, om een overzicht van een hele dag te bekijken, zouden we nu de mogelijkheid krijgen om alles echt zelf te beleven. Het werd 7 maart, woensdag, onze eigen honden moesten we onderbrengen in een pension. Gelukkig konden we ze met een gerust hart achterlaten in een prima pension, waar ze alle aandacht zouden krijgen en waar er ook nog twee maal per dag met ze gewandeld wordt. Maar het achterlaten, van je lieverds doet altijd zeer. Donderdag 8 maart liep om kwart over vier ´s morgens de wekker af. Pffffff wat een tijd. Maar vol enthousiasme sprongen we uit bed om snel de laatste spullen bij elkaar te pakken en ons op te maken om naar schiphol te rijden. Beladen met fotocamera, videocamera en de rest van onze spullen, kwamen we na een rit van ruim anderhalf uur op Schiphol aan. De spanning groeide al aardig. Wat zou het zijn, de Crufts? Iets waar je zolang naar uitgekeken hebt……zou het daardoor misschien tegenvallen? Nou eerst maar inchecken en zorgen dat we bij de Gate kwamen. Alles verliep voorspoedig. Eenmaal aangekomen bij de Gate, overviel ons het gevoel, dat er alleen nog maar mensen op weg waren naar een hondenshow. Fokkers, liefhebbers, keurmeesters, eigenaren, iedereen op weg naar Crufts. Wetende dat we direct vanaf het vliegveld naar Crufts zouden gaan, kon alles ons niet snel genoeg gaan. Gelukkig ging alles ook snel. Nog geen uur later, nadat we Nederlandse bodem achter ons gelaten hadden, stonden we weer met onze koffer in de hand op Engelse bodem. Ja dat gaat snel. Maar snel een bagagekluis zoeken en dan …. Je volgt vanaf het vliegveld de aanwijzingen ……..een ritje van nog geen twee minuten met een shuttletrein en dan rol je min of meer tussen de honden in de Crufts op. Direct als je bij het NEC in Birmingham aankomt, de plaats waar de show gehouden wordt, voel je en zie je, hoe speciaal deze show is. Zo groots alles opgezet is, zo duidelijk alles aangegeven is……..dit is speciaal. Dit is geen showtje……nee alles is show. Echt ongekend. Zo gesmeerd en georganiseerd alles verloopt….dat alleen is al een ervaring op zich.
Zoveel honden bij elkaar, heeft u nog nooit gezien. Rassen die ik nog nooit in levende lijve gezien had……Super gewoon. De aantallen honden……..onvoorstelbaar. Dit jaar stonden er meer dan 22000 honden in geschreven voor de show die verdeeld was over 4 dagen. Dat zijn 5500 honden per dag. We waren zo blij dat we gemakkelijke schoenen aan hadden…….want je loopt wat kilometertjes weg daar. Donderdag was dus een dag vol indrukken, tot in het hotel aan toe. `s Avonds aangekomen in het hotel, bleek het hele hotel vol te zitten met honden en hun bazen. Heerlijk dus…. In de eetzaal stond strategisch een TV toestel opgesteld zodat iedereen tijdens het eten de Crufts kon bekijken. Dit hebben we ook nog net vol kunnen houden. Toen de uitzending afgelopen was…..zijn we moe maar voldaan, vroeg naar bed gegaan. De volgende ochtend waren we al weer om half zes op. Half zeven ontbijten en om even voor zeven waren we al weer met de taxi op weg naar het NEC.
Elke toeschouwer applaudisseert voor diegene die de klasse wint. De ringmeester roept min of meer om, wie er gewonnen heeft. Toch allemaal net iets anders dan hier in Nederland. Na afloop van de show, hebben we natuurlijk nog meer honden bekeken. We wilde persé natuurlijk de keuring meemaken van de Best in Group.
De volgende ochtend was het weer vroeg dag, want ons vliegtuig zou om zeven uur ´s morgen weer vertrekken. Alles is zo snel voorbij gegaan, het was ook maar een kort reisje. Maar een reisje waarbij een droom werkelijkheid is geworden. We hebben genoten. Niet in de minste plaats door de mensen die we ontmoet hebben in Engeland en waar we dus onze liefde voor het ras mee hebben kunnen delen. Kortom een ervaring die we niet snel zullen vergeten. |
|
Bericht aan
Webbeheerder
Al onze artikelen zijn puur informatief - Hier kunnen geen rechten aan worden ontleent - Bij twijfel neem contact op met uw dierenarts. |
)
)
)
)
)
