Hallo Allemaal,

Nou en dan is het 22 juni 2008. De KCM. De allerlaatste show van Bica. Ook al had ik er zeer naar toegeleefd, toch viel het wel heel zwaar dat dit dan echt de laatste zou zijn. Ook Angelique ging weer mee. Om 4.45. uur ging mijn wekker. De spullen had ik al de dag ervoor 's-middags in de auto gedaan, dus ik was redelijk gauw klaar. Ik hoefde dit keer Angelique niet op te halen, want die was bij ons blijven slapen. Haar vriend was zaterdags samen met Angelique haar broer weggegaan en toen vond ze het makkelijker om hier te slapen. Scheelde rijden zei ze. Nadat we hadden gegeten en de spullen die nog in de auto moesten ook hadden gedaan zijn we richting Heteren gegaan. Om 6.30 uur zijn we vertrokken en binnen uur waren we op de plaats van bestemming. Ik was even verkeerd gereden, want na al die jaren heb ik natuurlijk de automatische piloot aan en reed dus de bewuste bordjes voor bij. Ik werd "hartelijk" verwelkomd door een persoon die duidelijk niet goed geslapen had doordat Nederland verloren had tegen Rusland. Kreeg te horen van: "Kan je niet lezen?" en van "Ben je blind dan dat je die bordjes niet gezien hebt". Nu ben ik altijd gewend om vroeg wakker te zijn, dus ik antwoordde terug. "Joh vroeger was ik blond, heb alleen nog die mooie blauwe ogen! Met een hoop gemopper nog mij toesprekend ben ik van het terrein af gegaan. Intussen was Angelique Carin aan het bellen en die vertelde dat ik een zijstraat daarvoor in moest en dan zo het terrein op kon rijden. Inderdaad dit gedaan en ja hoor we waren weer bij de familie. Ook Sandra, Nico, Dennis en Nadia waren weer van de partij. Niet lang erna kwamen ook Peter en Yvon aan rijden met daar weer achteraan Ank, de moeder van Nienke en boef Viro. De spullen uitpakken en de partytenten opzetten en het "feest" kon beginnen. Om 9.30 begonnen de keuringen en het was al behoorlijk warm. Een beetje het temperatuurtje van Spanje, dus korte broek en toppie aan. Eerst was het de beurt aan Enzo. Hij is in geëindigd als 5de met een Utje. Na Enzo was het de beurt aan zijn zus Chimaera. Zij is geëindigd als 6de met een U-tje. Toen was het de beurt aan Viro en Mortisha ook zij haalde een Utje, waardoor ze moesten wachten voor de eindkeuring. Daar haalde ze een 3de (Viro) en een 2de (Mortisha) plaats. Daarna was het even wachten en na een paar minuten was het de beurt aan Rancho, en Dena. Rancho werd 2de in de eindring. Voor Sandra (Dena) was het helemaal spannend, want zij had nog maar 1/4 punt nodig om Nederlands Kampioen te worden. Zoals gewoonlijk bracht Ron haar voor en ze zette echt haar beste beentje voor. En ja hoor ze kreeg het res. CAC, want in hield dat ze haar punt binnen had en dus nu als Kampioen Dena door het leven gaat. Toen was het de beurt aan Bica. Bica zat samen met Guido, Bonheur en Zandor in deze keuring. Bica liep wat moeilijker als normaal, maar ja wat wil je hij is 12,5 jaar en inmiddels was het behoorlijk warm geworden. Ik was in de feesttent gaan staan, want dan kon Bica mij niet zien en ik hun wel. Deze tent stond er, aangezien de Bouvier Club 85 jaar bestaat wij daar na afloop een hapje en een drankje konden nuttigen. Nu was het voor mij een een uitgesproken plek om daar te staan en wat ik ook verwachte, dat mijn waterlanders volop weer vloeide, niemand mij zou zien. Guido en Bonheur kregen een Utje en Zandor en Bica een ZG. Wel moesten we terug komen voor de eindkeuring en die is gewonnen door Bonheur, daarna Guido, daarna Zandor en daarna Bica. Naar mate de dag vorderde, ging het langzaam onweren en er kwam ook achter wat wind op zetten. Via de luidsprekers werd verteld dat we alle spullen goed vast moesten zetten i.v.m. het slechte weer wat op komst zou komen. Nou echt binnen een no-time was het "onheilsweer" bij ons.

Flinke donderslagen en hagelstenen zo groot als golfballen. Dacht dus nu dat ik echt dat ik voor wintersport ergens zat. Door de windstoten gingen div. partytenten kapot. Zo ook bij ons. Dit was best wel angstig om mee te maken, want je hoe zouden de honden erop reageren. Bica die in zijn bench lag, met een tentdoek wat speciaal voor bensche's is gemaakt, lag er heel rustig bij. Hij lag heerlijk beschermd en vond het wel prima, terwijl hij normaal de benen neemt als hij maar een flitst ziet. Al is het maar van een fototoestel. Toen de bui vertrokken was en de zon weer ging schijnen en de meeste mensen weer onder de kapotgeslagen partytenten, auto's en andere dingen waar ze konden schuilen kwamen, begonnen we allemaal eerst te kijken naar de auto's, Sommigen hadden zoveel deuken dat het net poffertjes pannen waren. Ook die van mij is niet gespaard gebleven, maar deze schade valt gelukkig nog mee.

Helaas is ook de manege waar we ieder jaar gebruik mogen maken van het terrein ook niet gespaard gebleven. Daar is het dak kapot geslagen, zodat o.a. de binnenbak niet meer bruikbaar is en div. paarden niet in hun eigen stal konden staan.  Ik nog heel stijf van schrik wat een weersverandering allemaal kan aanrichten zijn we door gegaan met de orde van de keuring. Ook zouden er nog keuringen zijn voor de kind/hond show, waar o.a. Nadia en Dennis aan mee zouden doen. Helaas weet ik het niet zeker, maar dacht dat Nadia 1ste is geworden en Dennis 2de. Na de keuringen hebben we alle ingepakt en nadat we iedereen een goede terugreis hadden gewenst zijn ook Angelique en ik naar huis gegaan.

Ondanks het weer en de materiële schade hebben wij weer een fantastische dag gehad. En Bica heeft toch nog een mooi cadeautje gekregen. Een beker en een pak koekjes. Langs deze weg wil ik toch iedereen bedanken die ons ge-support heeft in al die jaren, Carin voor het showpakkie knippen ook al was het wel een een ramp met die "opa". Ik zal het brommen wel missen op die tafel als ik op een show ben. Cennie jij bedankt voor het maken van de foto's die ik dan weer kon gebruiken voor het stukje op deze site, en dan zeker niet te vergeten mijn dochter Angelique die er net zoveel lol in had als Bica zelf in de ring. En ja dan als laatste Joke en Leo, jullie hartelijk bedankt ook voor de foto's maken tijdens de show en het vrij maken op jullie site om deze stukjes te schrijven en de stukjes die nog komen gaan hoe het verder met Bica gaat. We zullen elkaar nog wel zien, want de shows blijf ik toch wel bezoeken, met of zonder Bica.