Van
huishond tot showveteraan
Deel 29
Hier weer een stukje van onze belevenissen in
Rotterdam. Om 5.30 uur liep mijn wekker af en
heb ik ook gelijk Angelique wakker gemaakt.
Nadat we hadden gegeten en de rest van de
spullen in de auto hadden gedaan. Inmiddels was
Bica al zachtjes het "Wilhelmus" aan het zingen
en ik ben hem toen maar gelijk gaan uitlaten en
hem in de auto gedaan. Hij heeft nl. gewoon door
als we de koelbox aan het inpakken zijn, dat we
dan weg gaan. Om 7.00 uur zijn we richting
Rotterdam gegaan. Doordat er weg opbrekingen
waren moesten we een stukje omrijden en waren we
om 7.50 uur. Na binnenkomst zijn we gelijk naar
de beches gegaan die Carin inmiddels al aan het
verzamelen was. Er waren 31 honden voor ons, dus
we hadden nog even de tijd. Dus gelijk aan de
koffie en gebak. Silvia van Enzo was jarig en ik
een paar dagen later, dus wij hadden dit keer
het gebak mee genomen. Onverwachts gingen de
keuringen toch sneller dan verwacht, dus i.p.v.
13.00 uur (wat wij dachten) begonnen ze met de
bouviers.
|
 |
Na zeker 2 uurtjes gewacht te hebben
waren Angelique en Bica aan de beurt.
Dit keer deed Bonheur weer mee, dus dat
was wel spannend. Bonheur moest zijn
laatste Utje halen en zou dan vandaag
Nederlands Veteranen Kampioen kunnen
worden. Zoals wij al eerder hadden
gezien, keurde Mw. Haapaniemi en die had
de Utjes niet hoog in het vaandel. Bica
liep weer als de brandweer en wat nog
nooit was gebeurd, ik kon gewoon langs
de kant zitten in het zicht van Bica. |
|
Bonheur had zijn dag niet en had dus ook
geen zin om te lopen. Mw. Haapaniemi
vroeg al een paar keer dat ze door moest
lopen, dit n.a.v. dat Angelique met Bica
elke keer moest afremmen.
Na het betasten en nogmaals het lopen
ging ze haar plaatsing maken. Angelique
en Bica werden 1ste met een ZG en
Bonheur 2de ook met ZG. Meedere mensen
langs de kant konden het niet geloven
dat Bica geen Utje kreeg, want (en ik
kan ze geen ongelijk geven) liep veel
beter. Ik heb toen tegen deze mensen
gezegt, hij heeft een ZG gekregen, maar
dat is voor mij niet Zeer Goed, maar
Zeer goed Gelopen.
|
 |
Dit gezien zijn leeftijd van ruim 11,5 jaar.
Wat het leuk is, dat er zelfs iemand die fokt,
aan mij vroeg hoe ik Bica zo in conditie hou,
want dat niet veel voorkomt dat een hond van die
leeftijd nog zo kan lopen. Al met al hebben we
toch weer een hele leuke dag gehad. Over 2 weken
gaan we weer een keertje mee doen aan de
2-jaarlijkse Clubmatch van Zoetermeer. We hopen
dat hij daar zich weer goed in de picture zal
zetten.
Zoals ik al eerder had geschreven zou vandaag, 9
september 2007, de clubmatch in Zoetermeer zijn. Voor
die tijd ga ik altijd even langs Carin om Bica weer tip
top in orde te laten maken. Bica had Fester nog nooit
gezien en Fester hem ook niet, omdat Fester nog niet
naar buiten mocht.
|
Nou dat was dolle pret met die ouwe gek, want
Fester is voor de duvel en ze ouwe moer nog niet
bang, dus waarom wel voor een boef van groot
formaat. Tenslotte hebben Carin en Jaco ook zo'n
kanjer en daar loopt hij echt geen straatje voor
om. Bica vond hem echt het einde en moest hem
natuurlijk wel van dichtbij bekijken. Fester
daarentegen dacht op deze afstand blijven en
liet dat dus ook duidelijk merken door af en toe
met zijn pootje een zacht tikje op zijn neus te
doen. |
 |
Nou dan hebben ze ook nog Mortisha, die is eindelijk een
dame geworden en Bica vond dat natuurlijk als echte vent
wel zeer interessant. Alleen Mortisha was van die
"ongewenste intimiteit" niet gediend en bekte constant
Bica af. Toen Bica klaar was met alles ben ik naar huis
gegaan en toen moest ik het bezuren. Constant waar ik
liep Bica piepend achter mij aan. Gek werd ik van hem.
Hij is zelfs, want hij normaal niet doet, de trap op
gelopen en achter mijn slaapkamer deur gaan slapen.
Maar nu even terug komen op de show van 9
september. Dit keer moesten wij er niet vroeg
uit, want de show was in Zoetermeer. Om 08.00
uur zijn we weg gegaan, want we konden niet
eerder dan 08.30 uur het terrein op. Onderweg
belde Silvia van Enzo ons al op waar wij waren,
want zij waren er al. Nog geen 5 minuten later
waren wij er ook.
|
.JPG) |
Erwin en Silvia hadden een partytent bij hun en die
hebben opgezet, benches neer gezet hondjes erin en we
konden zitten. Ondertussen kwamen ook Sandra, Karel en
de zus van Sandra aangelopen. Ook die hadden een
partytent. Deze tegen die van Erwin en Silvia gezet en
hij was weer een stukkie groter. Ook kwamen Sandra River
eraan en de baasjes van Binck. Hans en Anja
genaamd. |
|
Zij
hadden ook hun nieuwe aanwinst mee genomen, wat een snoepie is dat. Trouwens die puppies van Sandra en Karel
zijn ook om op te vreten hoor. Al met al hadden we weer
een gezellig groepje. Dhr. Baars keurde de bouviers. Om
10.30 uur begon de keuring, iets later vanwege dat de
A-12 was afgesloten en de mensen nu moesten omrijden. Na
1,5 uur waren de bouviers aan de buurt. Er deden 8
bouviers mee, dus het duurde niet lang voordat Angelique
en Bica aan de beurt waren. |
.JPG) |
Bij de eerste keuring werd
ze 1ste. Er werden dit keer geen utjes e.d. gegeven. Dit
omdat er veel mensen zomaar mee doen en daar geen kaas
van hebben gegeten. Deze mensen denken dat ze dan, als
ze een 1ste plaats ZG hebben gekregen, toch in de ere
ring mochten komen. Ze bleven dan wachten terwijl ze dus
eigenlijk allang naar huis mochten gaan. Ze hebben toen
besloten om alle honden die een 1ste plaats hebben
gekregen, dus puppy, open klasse enz., naar de ere ring
te laten gaan. Zo ook Bica in de veteranen klasse.
Alle honden die in de veteranen klasse 1ste zijn
geworden moesten in de ere ring. Bica is toen 3de
geworden. Maar dit keer was hij niet de oudste. De
oudste en jongste deel nemer kregen een prijs.
Er deed
een labrador retriever mee van 12,5 jaar (in de ere ring
1ste)en ja echt waar een Friese Stabij van bijna 15
jaar !!!!!!!! (in de ere ring 2de en tevens de oudste
hond die mee deed) De hond werd door zijn eigen baasje
voorgebracht. Dit baasje had ook wel een prijs verdient
vond ik, hij was ook de oudste deelnemer. Deze meneer
had nl. al een respectievelijk leeftijd van 85
jaar!!!!!. Geweldig hoe die 2 daar over dat veld liepen.
Dan ben ik juist trots op DEZE KANJERS. Het weer werkte
niet echt mee, af en toe regen en er stond een
behoorlijk wind, maar al met al hebben wij weer een
heerlijk fantastisch dagje uit gehad, met weer een mooi
resultaat en een mooi keuringsrapport. Onze volgende
show is over 4 weken in Zwolle.
Deel 31
Wat mij zondag (23september) overkwam. Denk ik
lekker uit te slapen, komt mijn vrouwtje om 6.30
uur naar beneden. Ik keek haar vanuit mijn "bed"
aan met een blik jij bent gek het is zondag hoor
en we gingen niet showen, dus waarom ben jij
toch zo vroeg. Maar ik vond het toch wel zeer
interessant, want het stoeltje wat we altijd mee
nemen naar de show werd in de auto gedaan en de
rugzak werd ingepakt, dus ik dacht we gaan toch
iets leuks doen. Na een paar tellen bijgekomen
ben ik toch maar eens mijn mand uit gekomen om
te kijken wat we gingen doen. Intussen had mijn
vrouwtje mijn ontbijt gegeven en toen ze met mij
een wandeling had gemaakt mocht ik de auto in.
Ik dacht wel wat gaan we nu toch doen??? Na een
uurtje waren we aangekomen en toen ik uit de
auto sprong zag ik allemaal baby boeffies en wat
oudere boeffies. Ze noemde dat de
evenementendag, ook wel jonge hondendag genoemd
in de volksmond van de fokkers. Nou toen ik
aankwam lopen met mijn vrouwtje wilde elk klein
boeffie wel met mij spelen, maar daar had mijn
vrouwtje ff geen tijd voor, want die had een
hoop zooiiiiii bij haar. Toen ze dat allemaal
neergezet en gelegd had is ze alle mensen die ze
kent wezen begroeten. En ik begroette dus elk
boeffie die dat wilde. Maar wel vermoeiend hoor
al dat kleine spul die met je wilt spelen. Er
was 1 klein boevekind genaamd JLO, nou dat vond
ik zo'n lief meissie elke keer als ik de kans
kreeg trok ik het vrouwtje naar haar toe. Maar
ja zij vond zo'n grote "opa" als ik toch wel eng
en kroop elke keer achter de benen van haar
vrouwtje. Lief is dat he? Dacht eerst dat ze
verlegen was, maar nee, mijn grootte was de
boosdoener.
|
Na verloop van tijd was het toch
behoorlijk warm en ik ben tot 2x toe
lekker wezen zwemmen. Neemt mijn
vrouwtje een fototoestel mee ook naar
het water en wat denk je????? Maakt ze
er geen foto van. Wel van al dat kleine
grut maar niet van mij!!!! Hoe vindt je
dan nu??? Gelukkig kreeg mijn vrouwtje
wel een foto van Renata, dat is het
vrouwtje van Odessa, waar ik dus nog een
beetje nat was. |
 |
Ook konden we niet tot het laatst blijven, omdat
mijn vrouwtje om 16.00 uur weer thuis moest
zijn. Dat was niet erg hoor, want waar we heen
gingen is het ook altijd beregezellig. Niet qua
mensen, maar er valt nog wel eens wat op de
grond door iemand die mij altijd heel zielig
vind kijken. Jammie, jammie. Mijn vrouwtje vind
dat nooit zo'n geslaagd idee, dus het wordt
altijd heel stiekem gedaan. Toen we 's-avonds
thuis kwamen kreeg ik nog een lekker bot. zo'n
schenkelbot met schapenvet. Als de familie hier
dan gaan slapen moet ik altijd mijn bot afstaan
en krijg hem dan altijd weer terug als het
vrouwtje weer thuis is.
|
.JPG) .JPG) |
Toen ze dus na 2 uur dat
bot wilde pakken keek ze vol ongeloof in mijn
mand. Ik eet altijd koekjes, botten e.d. netjes
in mijn mand. Het hele bot had ik doormidden
gebeten. Ik keek haar aan met een blik van:"Goed
he? Mijn kaken werken nog erg goed en mijn
kiezen en tanden ook!!!" Zegt mijn vrouwtje
ineens:"Nou Bica daar zou ik niet mijn handjes
tussen willen hebben, want dan kunnen we niet
meer weg". Volgende week (3 oktober) ga ik weer
naar Carin toe, want die gaat mij dan weer mijn
showpakkie aanmeten voor 6 oktober. |
Deel 32
Hier weer een nieuw show
stukje van Bica. Om 4.30 uur liep mijn wekker af. Dit keer
ging ik met Carin mee in de auto, omdat Angelique de sleutel
heeft ontvangen van haar huis en ik tegen haar heb gezegt
dat ze nu niet met mij mee moet gaan. Carin of een ander
wilt heus Bica wel voorbrengen. Zoals gewoonlijk had ik de
auto al de avond van te voren ingepakt en het laatste heb ik
's morgens gedaan. Daarna Bica uitgelaten en om 6.00 uur ben
ik weg gegaan richting Carin. Zij wilde om 6.45 uur weg
rijden, want het is altijd nog 1,5 uur rijden om daar te
komen. Nadat we alle spullen in de bus hadden gedaan en Bica
na een uitbundige begroeting van Chimaera en Mortisha ook in
de bus hadden gedaan zijn we weggegaan. Om 7.45 uur belde
Corry (van Casssanova) ons op dat ze al aangekomen was. We
hadden gezegd dat ze alvast maar naar binnen moest gaan en
dat ze dan nog een paar benches vrij moest houden. Om 8.30
uur waren wij aan de buurt en we hadden zeeën van tijd
aangezien ze pas tegen 13.00 uur met de keuring van bouviers
zouden beginnen. Dus eerst een bakkie om wakker te worden en
daarna nog een bakkie, omdat het zo lekker is. Daarna hebben
we langzamerhand de hondjes uitgekamd en wat puntjes er af,
of te wel de puntjes op de i te zetten. Eerst was Cas van
Corry aan de buurt. Carin die weet wat ze doet, ging met hem
de ring in en kreeg een 2de Uitmuntend, daarna was het de
buurt aan Bica.
|
Ook die werd door Carin
voorgebracht en die kreeg een 1ste Uitmuntend en moest ook
nog naar de erering voor veteranen, daarna kwam Chimaera en
zij werd beste teef van het ras. Daarna moest ze tegen Ch.
Quiches Douglas at Kanix. Helaas versloeg ze die niet en
werd ze dus 2de van het ras. Carin liep ook de koppelklas
met Cas en Chimaera en kon zo dus niet met Bica in de
erering, omdat de koppelklas gelijk achter de veteranen kwam
en je moest eerst in een verzamelring voordat je naar de
erering kon. Dus ikke was de L.... Nou ik kan je vertellen
dat ik met gierende hartkleppen in de verzamelring
zat en toen ik in de ring moest voor de voorkeuring
ook. Nou toen moesten we de erering in en dat is
best wel gaaf als dan naar binnen wordt geroepen.
Dan sta je daar met knikkende knieën en gierende
hartkleppen, mag je nog blijven om moet je weg. |
 |
Ik hoorde bij de gelukkige die mocht blijven dus bij
de overgebleven 9. De eindkeuring werd gedaan door een
keurmeester uit Denemarken, maar zijn naam weet ik niet
meer. Hoe meer hij naar nr. 1 ging hoe harder mijn hart
begon te bonzen. Mijn hartkleppen lagen zowat op de tribune.
Bica gedroeg zich als een echte "showmaster" en het was dus
voor de keurmeester moeilijk kiezen tussen de nr. 1 en 2.
Uiteindelijk werden wij 2de, wat ik een prachtprestatie vind
en ik ben dus ook zeer trots op mijn kanjer. Onze volgende
show is in Bleiswijk op 3 november.
Deel 33
.JPG) |
Vandaag was er weer een show in de veilinghallen
in Bleiswijk. Voor ons dit keer bijna een
thuiswedstrijd, dus dit keer niet zo onwijs
vroeg mijn bed uit. Om 6.00 uur ging mijn wekker
en nadat ik mij aangekleed had ben ik naar
beneden gegaan. Dit keer had ik niet de auto
eerder ingepakt, doordat ik laat thuis kwam. We
(de grijs zilver tabby voor Angelique, die
Azarro gaat heten en de smoke white voor mij,
die Ayden gaat heten) krijgen nl. rond 7 januari
2008 een main coon kitten en daar waren we voor
het eerst naar toe om te kijken en natuurlijk te
knuffelen. |
 |
We had ik mijn brood al klaargemaakt en ook de koffie al
klaargezet. Nadat ik gegeten had ben ik Bica gaan
uitlaten en heb hem maar gelijk in de auto gedaan om het
"Wilhelmus" wat hij meestal gaat zingen als hij door
heeft dat we weg gaan. Toen hij in de auto zat ben ik
gelijk alles in de auto gaan doen en om 7.00 uur ben ik
weg gereden. Binnen 5 minuten was ik daar en nadat ik
alles uit de auto had gehaald ben ik naar de ingang
gegaan. Daar stond ik als nummer 2 om 7.10 uur. Om 7.45
uur deden ze de deur open en ben ik gelijk richting ring
13 gegaan, waar de bouvier moesten showen, om daar in
opdracht van Carin 10 benches te reserveren. Maar ja als
je dan als eerste daar bent, hoe doe je dat? Ik deed
Bica in een bench, zijn kleed in een ander, koffer met
kammen in een andere en zo had ik overal wel wat in
gedaan totdat ik die 10 benches had. We hadden maar 1
ras voor ons en die bestond uit 5 Australian Cattledogs.
|
 |
Daarna kwamen wij. Mw. Stoltenberg was de keurmeester en
nam behoorlijk de tijd om te keuren, zodat het
behoorlijk lang duurde eer dat Carin met Bica aan de
beurt was. Carin liep dit keer weer met Bica, omdat
Angelique vandaag haar meubels kon gaan ophalen en ik
dat belangrijker vond dan dat ze met mij mee ging naar
Bleiswijk. Ik moest weer tegen Bonheur, maar Janny kwam
al bij mij dat ik waarschijnlijk alleen liep, omdat
Bonne (zoals ze hem altijd noemt) een ontsteking in zijn
kniegewricht had achter en daardoor mank liep. Ze zou
het nog even aankijken en dan een beslissing nemen.
Tegen de tijd dat we moesten, liep zij met Bonne langs
en ik zag zelf wel dat het niet ging, maar zei niets.
|
|
Toen ze terug kwam met het rondje lopen met Bonne (ze
liep samen met nog een ander meisje) zei ze dat ze niet
ging, want hij liep nog steeds te hinkepinken, dus
ze ging nu naar de ringmeester om hem af te melden. Ik
vond dit wel jammer, want in Maastricht is hij (Bonne)
ook Veteranen Kampioen geworden en we dus nu als 2
kampioenen in Bleiswijk zouden lopen. |
 |
Maandag zou ze
naar de dierenarts gaan om te vragen hoe of wat en te
kijken of we dan wel in Amsterdam tijdens de Winner wel
tegen elkaar kunnen als kampioen. Toen Carin aan de
beurt was met Bica liep hij anders dan normaal, want er
waren diverse mensen aan het flitsen en zoals bekend is
Bica daar dus niet blij mee. Doordat hij een beetje aan
het klooien was, kreeg hij dit keer een ZG, maar het
keuringsrapport was wel goed. Ook hebben we weer een
beker en een medaille gekregen. Tevreden zijn we naar
huis gegaan. Over 3 weken hebben we de Winner in
Amsterdam en zetten daar weer onze beste boevepootje
voor.
Tot de volgende keer.
Elly en Bica
Deel 34
Vandaag was de grootste hondeshow van Nederland.
De Winner in Amsterdam. Vorig jaar heeft bica
zijn laatste kampioenspuntje daar binnen
gehaald, dus Angelique wilde perse aan deze show
mee doen. Ondanks dat zij midden in de troep zit
aangezien ze over ong 2 weken naar haar nieuwe
huis gaat. Om 05.00 uur ging de wekker af. De
dag ervoor zoals gewoonlijk het nodige al in de
auto gedaan, dus veel te doen hadden we niet.
Intussen liep de koffie die we mee zouden nemen
door en ook in deze tijd gingen wel lekker
ontbijten. Bica was de dag ervoor helemaal niet
lekker en was de hele dag aan het kotsen. Wat
hij ook naar binnen kreeg spoog die uit, dus hij
kreeg vanmorgen niets van mij, bang dat hij in
de auto of op de Winner alles er weer uitgooide.
Na het ontbijten ben ik gelijk Bica gaan
uitlaten en toen ik weer terug was van mijn
rondje is hij gelijk in de auto gegaan, om niet
het Wilhelmus ten gehore te brengen in de vroege
ochtend. Denk namelijk niet dat de overige
familieleden en de buren die nog lagen te slapen
dit kunnen waarderen. Nadat alles van brood en
drinken in de auto lag zijn we richting
Amsterdam gereden. Onderweg hebben we Corry en
Cas opgehaald, want die reden achter ons aan. Om
7.00 uur waren we bij de RAI en in de tussen
tijd was het behoorlijk gaan regenen. We hebben
toen de honden in de auto gelaten en we zijn
eerst de spullen naar binnen gaan brengen.
Daarna Bica gehaald en die was dus nog redelijk
droog. We hadden maar 6 andere honden voor ons,
dus we waren zo aan de beurt. Na een tijdje was
Bica aan de beurt en dit keer kon Bonne weer mee
doen, dus ze moesten hun beste boevepootje
voorzetten.
Helaas ging het lopen goed en was Mw. Onstenk
die keurde heel enthousiast over Bica, maar werd
de uitslag toch niet zoals het zou moeten zijn.
Bonne werd 1ste U en Bica werd 2de met een Goed.
Hij kreeg een goed, omdat ze hem gemeten heeft
en naar haar zeggen te groot was naar de
rasstandaard. Bica stond in stand en werd
gemeten op 68.5 cm wat goed is, maar de
ringmeester zij dat hij scheef stond. Hij kreeg
toen een boek op zijn rug, waardoor hij zich
ging verdraaien om te kijken wat er nu eigenlijk
op zijn rug lag en ging dus een beetje op zijn
voortenen staan, waardoor hij hoger was als de
rasstandaard. Al met Al hebben we toch een leuke
dag gehad al eindigde die met een klein
incidentje. Onze volgende show is in Wijchen en
we gaan daar ons best voor de volle 200%
inzetten.
Deel 35
Sommige hebben het wel gelezen op deze site en sommige
niet. Toch wil ik nog even kort mededelen dat na de show
van Waalwijk Bica verlopig zijn laatste show heeft
gelopen. Ook al heeft hij er nog veel zin in en wij ook,
maar zijn gangwerk in de ring gaat moeilijker en zijn
vacht wordt ook steeds dunner en dan kan je alleen de
hond maar naar beneden halen en dat heeft Bica niet
verdiend, dus zodoende hebben wij besloten om er na
Waalwijk voorlopig te stoppen. Mocht Bica het nog kunnen
dan is hij echt voor het laatst te zien op 22 juni 2008
tijdens de KCM. Hij mag dan lekker genieten van zijn
"pensioen", maar de meeste zullen hem toch nog wel
regelmatig op de show zien om te supporten. Want ook hij
zal moeten afkicken. Ook krijgen wij over een paar weken
een kitten en daar kan Bica zich naar hartenlust mee
bezig houden met opvoeden, dus vervelen zal hij zich
niet. Ook voor ons (Angelique en ik) komt er een nieuw
tijdperk met showen. Wij krijgen een "laesebouvier" om
te showen, wat voor ons (en zeker voor mij) voor een
hele verrassing kwam. De hond is Guido en is van Carin
Gouma. Nogmaals bedankt!!! En misschien in de nabije
toekomt ook met onze katten. Maar nu even weer aan de
orde van de showdag.
|
 |
Na een korte nachtrust van ong 3 uur, ik had nl. kaarten
gewonnen van Rene Froger in Rotterdam, ging mijn wekker
om 4.30 uur. Aangezien ik dus 's avonds niet thuis was,
had ik 's middags de auto al ingeruimd, mijn brood al
klaar gemaakt en toen ik thuis kwam toch nog even het
koffiezetapparaat klaar gezet, had ik niet veel te doen
's morgens. Ook wel lekker alles een beetje rustig doen,
want ik ben toch al zo'n stresskip tijdens een show en
nu vooral, omdat ik besloten had om met maar een keer
zelf te doen. Nadat alles in de auto was gezet, Bica er
ook in zat, moest ik ook nog de auto van al het ijs
ontdoen. Om 6.15 uur ben ik gaan rijden en om 7.45 uur
was ik op de plaats van bestemming. |
Ik moest nog wel een paar minuten wachten voordat ik
naar binnen kon gaan, want zoals gewoonlijk ben ik
altijd eerder als dat de poort open gaat. Eenmaal binnen
gauw naar binnen want er was maar een beperkte benching en ik wilde toch Bica
daar in hebben. Na een paar minuten kwamen ook Erwin,
Silvia, de kids met Enzo en Brenda.Niet veel later
kwamen ook Yvon en Sandra met Rancho en Dena. Een klein
gedeelte van het friemelteam was dus compleet. We hadden
ruim 30 honden voor ons, dus we hadden de tijd voor een
heerlijk bakkie koffie.
|
Om ong. 13.00 uur waren de
boeven aan de beurt. Na een half uurtje waren Bica en ik
aan de beurt. Eenmaal in de ring had ik weinig last van
de zenuwen, dus het lopen ging prima. Ook het
netjes laten staan ging perfect, ook al was dit
voor mij misschien de 3de keer dat ik het deed. Bica werd 1ste
met een ZG. Ook kreeg ik van de supporters te horen dat
ik het goed deed, dus dat was wel een pak van mijn hart.
Nadat ik nog wat gekocht heb voor de kittens, vetbedjes
voor in de vervoersboxen, heb ik alles ingepakt en ben
ik richting huis gegaan. Om 18.00 uur was ik thuis en
heb alle spullen eerst weer opgeruimd. Ik heb weer een
heerlijke dag gehad en heb natuurlijk weer heerlijk
genoten van mijn kanjer. Over 4 weken gaan we naar
Waalwijk, de voorlopige laatste show. |
 |
Deel 36
.JPG) |
Zoals iedereen weet zou er hier een maine
coon kitten in huis komen. Deze is zondag 6
januari bij ons gekomen. Met Bica gaat dit
uitstekend, had niet beter kunnen wensen.
Eerst moest ik ze wel ff uit elkaar halen
als Bica te veel achter hem aan ging, door
dat Ayden hem eng vond, maar nu moet ik ze
af en toe uit elkaar halen omdat Ayden hem
nu heel lief vind en niet meer weg rent,
waardoor hij dus nu zowat de hele dag
gewassen wordt door hem en ik ze nu dus uit
elkaar moet halen. |
 |
|
Hij heeft de taak van Ayden zijn moeder overgenomen.
Hij lijkt dan niet op en ontplofte Maine Coon. Ayden
krijgt geen moment rust om ff lekker te slapen en
Bica loopt rond met een hartslag van 300. |
.JPG) |
 |
Ik moet Ayden echt in zijn eigen kamer doen, want als ik
Bica in de gang laat liggen is hij de hele tijd aan
het huilen om zijn "kind". Lief he? Zo nu weten
jullie ook dat het goed gaat tussen Bica en Ayden. |
Maar nu even aan de orde van de dag.
Vandaag ging de wekker om 5.00 uur af. 15 minuten
eerder dan normaal, omdat sinds 15 december 2007
Angelique niet meer hier woont. Zoals ierdereen die
ons volgen wel al weten is dit Bica zijn laatste
grote show. Na deze alleen nog als afsluiting en een
soort afscheid de KCM. Dit keer moest ik ook met een
grotere auto, omdat ik zowel de trimtafel als de
bench mee moest nemen en deze gaat echt niet mee in
mijn ford fiestaatje. ook dit had ik al een avond
van te voren in de auto gedaan. Om 6.25 uur was ik
bij Angelique en kort daarna zijn we richting
waalwijk gereden. Om 8.00 uur waren we aanwezig en
Silvia die samen met Mandy er was (Erwin moest met
zoon Jeffrey de penalty bokaal doen) had ook al een
plekje voor mij vrijgehouden voor al mijn spullen.
Nadat alles uitgepakt was en Bica heerlijk in zijn
bench lag zijn we aan de koffie gegaan. We hadden
een heleboel honden voor ons, dus het zou nog wel
enige tijd duren voordat we aan de beurt zouden
zijn. Dus Angelique en ik gingen wat rond lopen.
Plots hoorde ik mijn naam roepen en moest met mijn
nummer naar een stand toe gaan. Wat bleek: ik had
een prijs gewonnen, ik was met de oudste deelnemer
aanwezig. We kregen een mooi dry-bed/vetbed, die
kunnen we altijd gebruiken. Nadat we dit hadden
opgehaald zijn we weer verder gegaan met rond lopen.
Onder tussen kwamen we Gerrie tegen en toen we het
hadden over dat Bica hierna niet meer zou lopen
schoot ik vol, want tja ik heb zo'n gave tijd met
hem beleefd op de shows.
|
Met als hoogte punt (dat
dacht ik) het winnen van het Nederlands Veteranen
Kampioenschap in November 2006 op ruim 10 jarige
leeftijd. Wat ik wel heel gaaf vond was dat ook Bonheur aanwezig zou zijn, want hij is ook Veteranen
Kampioen en zou ook op deze show afscheid nemen. Dus
2 kampioenen nemen op deze dag afscheid van de
showwereld. Voor de bouviers zou Dhr S. Oates uit
Ierland Na een tijdje begonnen ze te keuren van de
boeven en hoe dichter ze bij de veteranen
kwamen hoe moeilijker ik het kreeg. |
 |
Inmiddels waren er een hele
boel supporters voor ons gekomen. Toen dan toch
Angelique met Bica en Janny met Bonheur in de ring
kwamen en ze hun rondje moesten lopen, was het hek
bij mij van de dam en de tranen loop ging in volle
gang. Hij liep als een jonge hond van kijk ik ben
wel oud maar kan het nog heel goed. In tussen waren
Ary en Ron ook al naar mij toe gekomen wat er nu aan
de hand was en toen ik vertelde waarom kreeg ik wel
te horen dat ik juist trots moet zijn op zo'n hond
die op die leeftijd dit nog allemaal kan en dat ik
moest denken wat hij allemaal al had gewonnen.
Helaas ging het met Bonheur niet zoals Janny het zou
willen, hij liep niet goed, dus Angelque werd 1ste.
Nadat ook de andere bouviers uit de andere klasse
gekeurd waren moest er gekeurd worden voor beste
reu.
 |
Ook Bica moest hier aan mee doen en werd ook
eerste, dus hij was beste van de reuen. Nu moest hij
ook nog in de ring terug komen voor de titel beste
van het ras (BOB). Ik kon dit echt niet voorstellen,
dat ik dus weer mijn volgelopen ogen, want ja ik kon
niet geloven dat Bica een boef van 12 al die jonge
gasten achter zich liet. Alle supporters gingen ook
uit hun dak. Nu werden de teven gekeurd in dezelfde
volgorde als bij de reuen. Bij de teven werd
Xena-Xayona from looally. Dus Bica weer in de ring
en lopen samen met Xena. Onder luid applaus moesten
ze lopen. En wat niemand en zeker ik niet kon
bedenken is dat Bica won!!!!!! |
Hij was de BOB. Dat
betekend dat hij dus later op de dag nog in de ere-ring moest voor beste van de rasgroep 1 (herders
en veedrijvers). Wij konden het nog steeds niet
geloven dat hij dit allemaal had gewonnen. Op zijn
laatste show al zo eindigen mooier kon niet. Om
15.30 uur begonnen ze met de keuring van de rasgroep
1 en de keurmeester was Mw. B. Banburry uit
Engeland. Er deden 20 honden mee en nadat iedereen
was binnen geroepen en Mw. Banburry een selectie
moest maken van wie wel en niet verder mocht
begonnen mijn hartkleppen al weer te gieren. De
supporters hadden zich al weer voor de ring
verzameld en aangezien ik de spanning te heftig voor
mij begon te worden ben ik in mijn stoel gaan
zitten. De supporters aan de kant gaven de uitslag
wel door zeiden ze. Inmiddels was Mw. Banburry aan
het selecteren. Ook nu zat Bica bij de laatste 10.
Dit was echt niet te geloven. Toen begon ze met de
plaatsing. Ik kreeg te horen dat hij niet op de
10de, 9de ,8ste, 7de. De spanning was inmiddels om
te snijden.
|
We waren nu al bij plaatsing 3
aangekomen en ook hier werd hij niet neer gezet. Dus
nog hoger die spanning. Ik zat inmiddels al te
denken van het zal toch niet waar zijn dat ik hier
ook 1ste word, want dan moet hij nog en keer, maar
dan best of show. Het ging tussen een bordercollie
en Bica. Na veel nadenken en piekeren was ze er uit.
Bica en Angelique werden geplaatst bij bordje 2 en
de border collie werd uiteindelijk 1ste. Iedereen
was zo enthousiast en konden het ook niet geloven.
Ik werd zelfs gefeliciteerd door mensen met een heel
ander ras daar waren, maar zo onder de indruk van
Bica dat ze speciaal bleven om te kijken hoe hoog
hij zou eindigen. Nou ik kan jullie wel zeggen dat
ik heel ff naast mijn schoenen liep hoor, zo trots
als ik was op mijn kanjers. |
 |
Menige fokker/exposant droomt hier van,
wat ik vandaag heb meegemaakt. Een mooiere
afsluiting en verjaardagscadau (hij wordt
19/1 12 jaar) kon hij ons niet geven.
Onderweg naar
huis zaten Angelique en ik er nog steeds over te
praten en konden het niet geloven dat dit ons is
overkomen. Echt je zit dan op een hele grote roze
wolk hoor!!! Toen ik Angelique naar huis gebracht
had en zelf thuis kwam geloofde ik het nog steeds
niet. Onder voorbehoud doen we dus nog mee aan de
KCM, mocht dit niet lukken dan zijn we wel van de
partij als supporter.
Langs deze weg wil ik nogmaals iedereen bedanken die
ons tijdens de shows aan het supporten waren. Er is
1 iemand die ik nog even persoonlijk in het zonnetje
wil zetten en dat is Carin. Zij heeft toch elke keer
Bica netjes in zijn showpakkie gehesen en laten we
heel eerlijk zijn: Als de hond niet goed geknipt is
komt hij niet goed tot zijn recht. Dus Caat:
OOK DIT
RESULTAAT HEBBEN WIJ AAN JOU TE DANKEN!!!!
Ook ga ik nu weer een nieuwe uitdaging aan. Carin
heeft aangeboden om met haar bouvier Guido, die in
februari 8 jaar wordt, te gaan showen in de
veteranen klasse. En tja zo'n aanbod..... laat je
niet lopen. Blijf ik toch nog meedraaien in het
showwereldje. In maart doet hij dus voor het eerst
mee in Leiden. Deze show mogen ook honden van
bezoekers naar binnen, dus dit is Bica zijn eerste
show waar hij als supporter aanwezig zal zijn.
Ook heb ik afgesproken, dat ondanks dat Bica niet
meer deel gaat nemen aan shows, nog wel af en toe
een stukje zal schrijven hoe het nu met hem gaat.
Dit was dan het verlopige laatste showverslag, waar
ik met veel plezier aan gewerkt heb. Het gaat jullie
allemaal goed, wat en waar jullie mee bezig zijn.
Elly, Angelique en natuurlijk Bica
|
.JPG)
.JPG)
