Deze website over Bouviers is onafhankelijk van opzet. De makers willen proberen U zo objectief mogelijk informatie aan te bieden.

Autorijden

Een van de mooiste belevenissen rondom de aanschaf van een nieuwe hond is de dag dat u de pup op gaat halen bij de fokker. De spanning die al dagen van te voren oploopt en dan de blijdschap als u dat kleine “hoopje hond”, eindelijk in uw armen meegenomen kan worden, zijn niet te beschrijven.

Voor ons zal het zeker een onvergetelijke dag worden. Maar dat geldt ook vaak voor de pup, die zijn eerste autorit naar huis, ook onvergetelijk vind, maar dan in negatieve zin. We gaan er van uit dat de pup voor de eerste keer in de auto zit en een ritje gaat maken. De eerste rit naar zijn nieuwe huis kan hem dus direct een negatieve ervaring geven, die hij niet snel meer zal vergeten. Het bewegen van de auto, angst en spanningen kunnen de pup te veel worden. Dit kan zich uiten in misselijkheid en overgeven. Deze zo belangrijke eerste autorit, eindigt in een drama voor de pup.

Bij een hoop pups gebeurt dit gelukkig maar een keer, maar uiteraard zijn er ook uitzonderingen op de regel. Dit houdt in dat de eerste autorit, het begin is van een heleboel ellende.

Er zijn honden die namelijk bij elk ritje last houden van misselijkheid en overgeven. Sommige honden vertonen zoveel angst, dat ze zelfs poepen en plassen in de auto, maar gelukkig komt dit niet echt heel veel voor.

Veel vaker komt de "gewone" wagenziekte voor, waarbij de hond tijdens elke autorit overgeeft.

Wat is de oorzaak van dit alles?

De oorzaak van misselijkheid en braken moeten we zoeken in twee oorzaken.

Ten eerste zal het evenwichtsorgaan van de hond in de war raken, door de bewegingen van een auto die rijdt. Daarnaast zal als tweede oorzaak, de opwinding en de angst een rol spelen.

In ieder geval hebben deze twee zoveel invloed op de hond dat het gevolg is dat de hond gaat overgeven. Dit kan zover doorgaan dat dit zelfs een gewoonte gaat worden. De angst voor de auto als object, rijdend of niet, veroorzaakt al neigingen tot overgeven.

Hoe kunnen we proberen deze ellende te voorkomen?

Niemand kan het voor ogen hebben om dit met zijn hond te willen meemaken dus…..

Het beste is om er alles aan te doen om te voorkomen dat de pup de autorit als negatief gaat ervaren.

Natuurlijk kan de fokker al op dit gebied iets doen, als de pups met zijn allen een ritje zouden maken, is er voldoende afleiding en hebben de pups vaak niet eens het besef van wat ze meemaken, maar hebben de ervaring wel. Helaas, dat gebeurt niet altijd, dus ligt de taak bij u, als nieuwe eigenaar van de pup.

Wij hebben geprobeerd een aantal nuttige tips voor u op een rijtje te zetten!

• Geef de pup geen eten voor een autorit.

• Neem iemand mee, die voor u rijdt, zodat u zich bezig kan houden met de pup.

• Neem iets mee, waarmee u eventueel braaksel op kan ruimen.

• Neem ook iets mee om de pup mee af te leiden.

• Laat de pup in uw armen liggen of leg de pup tussen uw voeten op de grond.

• Mocht de pup toch overgeven tijdens deze eerste autorit, dan is het een aanbeveling om de volgende autorit korter te laten duren. Als de pup dan nog erg onder de indruk is en overgeeft dan moet het met zorg opgebouwd worden.

Auto-training

Er zijn op dit gebied vele mogelijkheden. Ten eerste gaat het er om, of de hond nog een pup is en nog geen of nauwelijks negatieven ervaringen met een auto heeft. Of dat we uitgaan van een hond die al ouder is en totaal overstuur raakt als hij maar een auto ziet.

U zult begrijpen dat dit om verschillende manieren van aanpak vraagt.

In de eerste plaats willen we in gaan op autotraining voor een pup en jonge hond, zonder autorijervaring.

De hond zal regelmatig vervoerd moeten worden in de auto, dus is dit onlosmakelijk verbonden met de opvoeding.

Neem uw pup regelmatig mee voor een autoritje, met steeds een ander doel. Let er dus goed op dat de pup niet alleen de autorit maar ook het einddoel als positief ervaart.

Het kan zo zijn dat de pup/jonge hond gewend moet raken aan het autorijden en het gevoel dat dat bij de pup/jonge hond teweeg brengt.

Dit houdt in dat de pup steeds iets verder weg in de auto mee gaat. Het overgeven zal verminderen en de pup/jonge hond zal de autorit, steeds aangenamer gaan vinden.

Zeker als het einddoel ook aantrekkelijk blijft.

Het gedrag van de pup/jonge hond, kan ook te wensen over laten tijdens een autorit. Dat de pup af en toe blaft of jankt, is niet erg. Gewoon negeren!

Gaat hij hier echter onophoudelijk mee door, dan wordt het iets anders en moeten we zijn gedrag zien te corrigeren. Dit kost wel even moeite en inspanning. Maar stel u de ergernis eens voor, wanneer een volwassen hond, tijdens een autorit aanhoudend aan het blaffen of janken is. Of gevaarlijk, als een bezetene op de achterbank aan het heen en weer springen is.

Dit gedrag zal snel en resoluut aangepakt moeten worden, dit voorkomt dat dit gedrag een gewoonte wordt. Bij een pup kan u dit misschien nog met uw stem, maar bij een wat oudere hond zal u zeker hulp moeten hebben van een tweede persoon. Uiteindelijk zult u op de weg moeten letten en zal de hond resoluut m.b.v. een slipketting gecorrigeerd moeten worden.

Veiligheid tijdens het autorijden!

Het is niet aan te bevelen om de pup los op de achterbank mee te nemen. Zeker niet wanneer u alleen bent. Het is beter dat u voor de pup een bench in de auto plaatst. Dit kan dezelfde zijn, die u ook in huis gaat gebruiken voor de pup. In stationwagens kunt u een rek plaatsen tussen het passagiersgedeelte en het laadgedeelte. Deze maatregelen voorkomen, dat de hond door de hele auto wordt geslingerd tijdens een abrupte stop of uitwijkmanoeuvre, maar ook dat de pup u tot hinder kan zijn. Uiteraard bestaan er ook hondenkarren, maar daar zijn onze mening nogal wat nadelen aan verbonden. Ze zijn ten eerste duur in aanschaf, de snelheid moet aangepast worden en voor ons het meest doorslaggevende nadeel is, dat het geen bescherming biedt aan de hond, bij een eventuele aanrijding. Het voordeel echter is wel, dat uw auto schoon blijft.

Hysterische honden.

We willen tevens aandacht besteden aan de wat oudere hond, die zeer slechte ervaringen heeft met autorijden. Dit kan uiteraard allerlei oorzaken hebben. Wij hebben geprobeerd dit onderwerp in zijn algemeenheid te behandelen. Hoewel we er ons van bewust zijn, dat verschillende oorzaken een andere aanpak zouden vergen.

Het is mogelijk dat bij het zien van een auto een hond totaal over zijn toeren raakt.

Het eerste doel is dus, de hond te laten wennen aan het feit dat een auto niet eng is.

Hier zijn uiteenlopende mogelijkheden voor te bedenken, maar dat is zeer afhankelijk van hoe angstig de hond is.

Het wennen aan de auto als object kan gebeuren door:

·        Loop met de hond steeds dichter langs auto’s.

·        Speel met de hond in de omgeving van een auto.

·        Geef de hond desnoods te eten in de buurt van een auto.

Blijf op de hond letten en reageer op zijn lichaamstaal. Dwing de hond nergens toe.

Pas als bovenstaande oefeningen goed gaan kan men doorgaan.

Doorgaan wil zeggen, dat we de bovenstaande oefeningen weer doen, maar met dit verschil, dat we zorgen dat de motor draait van de auto. U zult dus wat hulp kunnen gebruiken bij dit gewenningsproces.

U kunt de oefeningen nog verder uitbreiden door de hond in de auto te laten gaan. Dit zal een hele drempel kunnen zijn. Neem hier dus de tijd voor en houd in uw achterhoofd dat de hond op geen enkele manier onder druk gezet mag worden. Als de hond uit zichzelf in de auto gaat beloon hem dan rijkelijk. Mocht u de hond in de auto (moet) tillen, stel hem dan direct op zijn gemak. Geef de hond desnoods in de auto te eten of speel wat met de hond.

Uiteraard doet u deze oefening eerst zonder en later met een draaiende motor.

Het voorgaande zal heel veel tijd en geduld kosten. Maar is het belangrijkste deel.

Pas als dit alles zonder een enkel probleem verloopt, kan u het eerste ritje gaan maken met de hond.

Zorg dat de hond ruimschoots van te voren gegeten heeft.( ± 6 uur).

Zorg dat u met zijn tweeën bent. Uiteraard zult u begrijpen, dat dit niet alleen bij het eerste ritje het geval moet zijn. De een rijdt, de ander kan op de hond letten.

Houdt de eerste rit zeer kort, misschien maar een paar honderd meter. Zorg in ieder geval dat de hond beslist niet angstig wordt.

Probeer hem tijdens dit korte ritje dus zoveel mogelijk af te leiden. Zorg op het einde van deze “vuurdoop”dat er een fikse beloning wacht.

Bijvoorbeeld een spelletje wat hij leuk vind, of een heel lekkere beloning. Probeer ook de eerste rit niet te hard te rijden. Dit zal niet moeilijk zijn, omdat u zich toch in de bebouwde kom bevindt.

Herhaal dit ritje desnoods een aantal keer. Daarna kan de afstand opgevoerd worden. Het behoeft, denken wij, geen aanbeveling om zeker in het beginstadium, drempels liever te mijden. Dit verhoogt namelijk de kans op misselijkheid en werkt dus in uw nadeel en dat van de hond. Mochten de klachten heel ernstig zijn, dan kan het aan te bevelen zijn om de hulp van een deskundige in te roepen, bijvoorbeeld een gedragstherapeut.

Medicijnen en andere oplossingen

Er zijn anti-wagenziektetabletten, verkrijgbaar via de dierenarts. Deze tabletten helpen braken te voorkomen.

Maar honden die een “overdreven” angst vertonen zullen de bovenstaande training toch moeten volgen. Ook zijn er medicijnen verkrijgbaar tegen de angst, maar overleg dit eerst met uw dierenarts.

Dubbelklik voor top

Bericht aan Webbeheerder

Al onze artikelen zijn puur informatief - Hier kunnen geen rechten aan worden ontleent - Bij twijfel  neem contact op met uw dierenarts.