Uitwendige Parasiet

Deze website over Bouviers is onafhankelijk van opzet. De makers willen proberen U zo objectief mogelijk informatie aan te bieden.

English version

 

Start
Omhoog

 

Keuze Uitwendige parasieten:

 

Vlooien

Luizen

Mijten

Teken

 


 

 

 

Vlooien

Er zijn drie soorten vlooien, n.l.: de hondenvlo, de kattenvlo en de mensenvlo. Deze drie kunnen allen zowel op de hond als op de kat voorkomen. De mensenvlo komt bijna niet meer voor. De kattenvlo komt drie keer zo veel voor als de hondenvlo.

VLO

 

De vrouwtjesvlooien zijn het grootst en kunnen wel 50 eitjes per dag leggen en dat 100 dagen achter elkaar. Deze hele kleine (wittige) eitjes vallen uit de vacht van uw hond of kat op de grond. Dat kan overal zijn, b.v. in de mand, op het kleed, in de tuin etc.

 

 

Wanneer deze eitjes rust krijgen, komen er na twee tot vier dagen larven uit de eitjes. Deze larfjes zijn zo'n vijf millimeter lang. Zij kruipen in gaatjes en spleetjes of diep in het vloerkleed weg. Na twee a drie weken gaan deze larfjes zich verpoppen. Als pop kunnen zij wel 18 maanden in leven blijven! Onder invloed van trillingen komt de pop uit en... er is weer een nieuwe vlo!

 

 

 Hoe warmer het is, des de sneller gaat de ontwikkeling van ei tot vlo. In de zomermaanden kan 1 vlo wel ongeveer 1900 vlooien per maand als nageslacht hebben! Tegenwoordig, met centrale verwarming in de huizen, gaat de ontwikkeling van vlooien 's winters gewoon door. Vlooien kunnen niet tegen de kou en gaan dood wanneer ze aan de vorst blootgesteld worden. 

Hoe merkt U dat uw dier vlooien heeft?

Ziet U uw hond regelmatig jeuken, krabben en bijten? Grote kans dat hij dan vlooien heeft. Volwassen vlooien zuigen n.l. bloed en dat gaat jeuken.

U kunt met een stuk vochtig keukenpapier over de vacht van uw huisdier wrijven: indien er rode vlekjes op het papier komen, weet U dat het vlooien heeft. Het keukenpapier wordt namelijk rood door de aanwezige vlooienpoep.

 

Vlooienbestrijding:

In geval van een vlooienplaag is het noodzakelijk de cyclus van de vlo op 2 plaatsen te onderbreken.

 

 

1-Volwassen vlooien:

 Hiervoor zijn zeer veel producten op de markt, maar helaas werken vrij veel hiervan niet meer voldoende, omdat de vlooien er immuun voor geworden zijn.

 Neem een goed middel, wat zeer effectief is, erg veilig, en gebruiksvriendelijk.

 Er zijn vlooienbestrijdingsmiddelen als poeder, als spray, en als pipetten, die wat makkelijker zijn voor lastig in te sprayen honden met een lange of dichte vacht, te koop.

 Kammen met een vlooienkammetje is geschikt voor controle op vlooien, controle van de huid- en vachtconditie, verwijderen van dode haren, maar absoluut onvoldoende als bestrijding. Vlooienpoepjes die men uit de vacht kamt kan men van zand en vuil onderscheiden door deze op een natte tissue te leggen.

 Vlooienpoepjes geven na kort tijd een rode verkleuring, en zand of vuil niet.

 

 2-Eieren, Larven en poppen:

 Deze komen voor in de omgeving van het dier, en worden bestreden met stofzuigen omgevingssprays.

 Er is een product voor bestrijding van deze levensfasen van de vlo dat niet in de omgeving toegepast wordt, maar toegediend wordt aan de hond of kat: dit product voorkomt dat de eitjes uitkomen.

Als er al een plaag aanwezig is werkt het veel te traag om deze onder controle te krijgen, want het werkt niet tegen de al aanwezige vlooien, eitjes, larven en poppen.

 Stofzuigen:

Werkt redelijk goed om de omgevingsbesmetting te verminderen, maar de weggekropen larven en poppen zijn moeilijk op te zuigen. Hierdoor is meestal nog een omgevingsspray nodig.

 

  • Let bij het stofzuigen vooral op plekken waar de dieren veel liggen. Vergeet de auto niet!

  • Hondenkleedjes kunnen het best ook nog regelmatig gewassen worden.

  • Tip: spray wat omgevingsspray in de stofzuigerzak!

 

Omgevingssprays:

Veel goedkope sprays werken alleen tegen volwassen vlooien, en hebben gezien de levenscyclus van de vlo dus niet of nauwelijks effect.

Gebruik deze spray vooral waar stofzuigen onvoldoende effect heeft: hoeken, kieren, plinten, onder meubels, meubels waar de hond vaak op ligt, kleedjes en tapijt, auto, en indien van toepassing de schuur of garage.

 

Preventieve vlooienbestrijding: 

Deze kan het beste het hele jaar door toegepast worden, omdat vlooien binnenshuis het hele jaar door problemen kunnen geven.

Welke vorm van vlooienbestrijding het meest geschikt is hangt af van de omgevingsomstandigheden, en vooral van de gevoeligheid van het dier.

Dieren die niet zo gevoelig zijn voor vlooien (dus geen vlooienallergie of een andere huidallergie), kunnen goed behandeld worden met een antivlooienmiddel, het hele jaar door. Alle honden en katten in huis moeten behandeld worden.

Tijdens de zomer en het najaar kunnen er zoveel vlooien aanwezig zijn (afkomstig van buiten of andere dieren) dat er ondanks gebruik van allerlei middelen vlooienoverlast op kan treden.

Dieren die gevoelig zijn voor vlooien, omdat ze een vlooienallergie of een andere huidallergie hebben, moeten zo min mogelijk gebeten worden door vlooien, omdat heel weinig vlooienbeten al heel veel klachten kunnen geven.

Bij deze dieren moet vlooienbestrijding het gehele jaar doorgaan, en er moet een middel gebruikt worden dat uitwendig op de huid blijft zitten, om zoveel mogelijk beten te voorkomen.

Voor de honden geldt dat regelmatige vachtverzorging en controle met een vlooienkammetje verstandig is om problemen vroeg te onderkennen. Regelmatig stofzuigen en kleedjes wassen hoort uiteraard ook tot de preventieve vlooienbestrijding.

Naar boven

 

 

LUIZEN

Luizen zien we gelukkig niet zo meer zo vaak.

Alle dieren kunnen er last van hebben, maar we zien ze vooral bij niet goed verzorgde honden. Ook puppies kunnen er een enkele keer voorlast van hebben. Bij vogels komen veerluizen en rode bloedluis regelmatig voor. Er zijn vele soorten luizen. Hieronder ziet U op de foto's een aantal voorbeelden.

De meest opvallende klacht bij de zoogdieren is jeuk en haaruitval. Vooral het kop en hals gebied vinden luizen een leuk "woongebied". De luizen leggen eieren (z.g neten) die ze aan de haren van de gastheer of vrouw plakken. Ze kunnen ook via kontact met een andere hond, hondenmand of deken overkruipen. 

De witte puntjes zijn de volwassen luizen op een kattenoor.

Sterk uitvergroot (60x) een luizenei met erin een larve, vastgeplakt aan een haar van een kat

Hier het volwassen stadium (50x uitvergroot) van de hier naast al getoonde katten luis. Dit is de Felicola subbrostratus.

Met een netenkammetje of een fijne vlooienkam zijn luizen en neten gemakkelijk te vinden tussen de haren. Bij twijfel kunnen we altijd nog een haarmonster onder de microscoop bekijken. Na herstel van  hygiŽne en vachtverzorging is de aandoening goed en gemakkelijk te behandelen met uitwendige wasmiddelen. Slechts wanneer er grote groepen dieren behandeld moeten worden, kost het wat meer moeite. Maar het zal altijd lukken.

Naar boven

 

MIJTEN

Deze kleine, ei leggende, insecten veroorzaken schurft bij onze huisdieren.

Oorschurft: Wordt veroorzaakt door de oormijt. Komt zeer regelmatig voor. Vooral jonge katten en honden zijn er gevoelig voor.

Klachten: Jeuk aan de oren, veel viezigheid in de oren.De rondkruipende diertjes kunnen een flinke irritatie in de uitwendige gehoorgang geven. De mijten, die over het trommelvlies kruipen, geven vaak een schrikreactie bij de gastheer of vrouw.

Therapie: Met speciale oorzalven zijn bij de hond goede resultaten te behalen.

Huidschurft: Sommige soorten mijten kunnen ernstige klachten geven. Deze insecten kunnen bij alle zoogdieren voorkomen, dus ook bij de mens. De mijten die zich in de huid graven,zijn het lastigst te bestrijden.Er zijn ook bloedzuigende mijten en, als derde groep de roofmijten die van ander ongedierte leven maar irritatie bij de gastheer geven.

Klachten: Heftige jeuk, haaruitval, huidbeschadigingen, korstvorming. Relatief weinig mijten kunnen ernstige klachten over het gehele lichaam geven.Soms zijn ze lastig te vinden met een gericht huidonderzoek. Er zijn vaak meerder huidmonsters nodig om er een te vinden.

Therapie: Met een goed, doelgericht, bestrijdingsmiddel is deze aandoening goed te behandelen.

   

 

Jeugdschurft: Deze vorm van huidschurft, die vrijwel uitsluitend bij de hond voorkomt noemen we hier apart, vanwege de specifieke, vaak zeer hardnekkige, klachten en de problemen bij de behandeling. Deze vorm van schurft komt vooral bij jonge dieren voor, maar ook volwassen honden kunnen last van krijgen. Gevreesd is de vorm, waarbij de gehele huid besmet raakt.Te zien zijn meestal huidbeschadigingen aan de kop, hals en poten.

Klachten: Vaak weinig jeuk, wel roodheid en huid beschadigen. Omdat de gravende, zeer kleine, mijten de onderhuid chronisch irriteren, zie je dat er secundair bacteriŽle infecties kunnen ontstaan.

De diagnose is lastig te stellen omdat er maar weinig mijten nodig zijn om toch ernstige klachten te kunnen geven. Ze zijn moeilijk te vinden, omdat ze zich diep in de huid verstoppen, tussen alle ontstekingshaarden. 

Therapie: Hoe uitgebreider de infectie, hoe lastiger de therapie. Belangrijk is dat de behandeling lang genoeg doorgezet wordt, met zowel uitwendige als inwendige schurftmiddelen. De patiŽnt moet regelmatig gecontroleerd worden. De behandeling mag gestopt worden, wanneer we er zeker van zijn dat er geen enkele levende mijt (of eitje) meer aanwezig is. De secundaire gevolgen, zoals bacteriŽle huidinfecties en allergische reacties dienen ook behandeld te worden.

Naar boven

Teken en de ziekte van Lyme
Bijna elke wandelaar in het bos loopt de kans om teken op te lopen, dus ook onze trouwe viervoeter. Hoe voorkom je ze en wat moet je doen als je toch een tekenbeet hebt opgelopen? Een hond loopt een veel grotere kans om een teek op te lopen dan zijn baas. Honden lopen veel vaker door het struikgewas en komen op plaatsen waar mensen amper komen. Controleer je hond dus na iedere boswandeling.

Wat zijn teken?

Teken zijn kleine spinachtige insecten die vooral in bomen en struiken zitten. Ze variŽren in grootte van een halve tot enkele millimeters. Ze worden zelden groter dan een centimeter. Teken zijn parasieten. Ze leven van bloed dat ze opzuigen bij mensen en dieren.



Waarom zijn tekenbeten riskant?

Sommige teken zijn besmet met een bacterie, die via een beet kan worden overgebracht op mensen en dieren.Op deze manier kan uw hond de ziekte van Lyme (Lymeís disease) oplopen.
De ziekte van Lyme komt in Nederland vaak voor. Gemiddeld 14% van de teken is besmet met Lyme. De belangrijkste risicofactor op besmetting is de tijd die de teek op de huid doorbrengt. De teek neemt er de tijd voor om zich vol bloed te zuigen. Hoe langer dat duurt, hoe groter de kans dat de hond besmet raakt. Teken moet je dus zo snel mogelijk verwijderen.

Hoe loop je een teek op?

Teken zitten bijna altijd in bomen, struiken en hoge grassen. Als een mens of dier passeert, laat de teek zich vallen en probeert zich vast te bijten in de huid van het slachtoffer.
Teken gaan graag op plaatsen zitten waar de huid zacht, vochtig en warm is. Je kunt ze aantreffen achter de oren in de haren, tussen huidplooien, tussen tenen, maar ook op andere plaatsen.


Waar is de kans het grootst?

De meeste tekenbeten komen voor in bos- en duingebieden, maar teken voelen zich ook thuis in parken en zelfs kleine stadstuintjes. Tekenbeten komen het vaakst voor als het een beetje warm en vochtig is. Sommige jaren zijn er heel veel teken, andere jaren bijna geen.
De meest riskante gebieden in Nederland zijn de Flevopolder, het Gooi, de regio Arnhem-Apeldoorn, Zeeland en het noorden van Limburg. Vooral de Flevopolder is berucht. In BelgiŽ is de kans op een tekenbeet het grootst in het oosten van Vlaanderen en WalloniŽ.

Hoe voorkom je dat?

Behandel uw hond, regelmatig met een middel tegen vlooien en teken.Controleer 's avonds na verblijf in de natuur de huid op de aanwezigheid van teken. Zoals gezegd kunnen ze bijna overal zitten.

Hoe verwijder ik een teek?

Wat je in ieder geval nůůit moet doen: de teek verdoven met alcohol, ether of andere middelen. Daardoor zou de teek kunnen braken en zijn ziektekiemen alsnog overdragen.
Ook niet veilig is de teek tussen duim en wijsvinger vast te pakken en omhoog te trekken. Zo kun je de teek platdrukken, met ook weer tot gevolg dat de bacteriŽn in het lichaam komen.
Veel beter is om een speciale tekentang te gebruiken. Bij de apotheek en bij de drogist kun je deze krijgen voor een paar euro. Met de tang moet je de teek in zijn 'nek' vastpakken en net zolang ronddraaien totdat hij loslaat. Een ander hulpje is de Tick Remover Pen . Dit pincet bevat een 'lasso' waarmee je de teek bij de nek kunt vastpakken en wegdraaien. TRIX is verkrijgbaar bij apotheek en enkele buitensportzaken.
In plaats van een tekentang lukt het verwijderen vaak ook met een gewone pincet, maar dit is wat riskanter. Een teek die zich al heeft volgezogen met bloed heeft een dik achterlijf, waardoor die niet goed in zijn nek is vast te pakken zonder het lijf plat te drukken.
Ontsmet, zodra de teek is verwijderd, de plek met jodium of alcohol.

Wat is de ziekte van Lyme?

Lyme is een plaatsje in de Amerikaanse staat Connecticut, waar in 1975 een epidemie uitbrak van gewrichtsaandoeningen. Na intensief onderzoek bleek de boosdoener een bacterie (Borrelia burgdorferi), die door teken werd overgedragen.
De bacterie behoort tot de familie van de spirochaeten, die ook ziekten als syfilis en Weil veroorzaken. Spirochaeten kunnen zich verspreiden via bloed en lymfe. De symptomen van de ziekte van Lyme kunnen daardoor in het hele lichaam optreden.

Wat zijn de symptomen?
Lyme kan aandoeningen van gewrichten, huid, zenuwstelsel en hart veroorzaken. De ziekte kent drie opeenvolgende stadia.
Eerste stadium:
Binnen drie weken na de tekenbeet ontstaat een rode ringvormige plek, die geleidelijk groter wordt. De ring blijft vaak enkele maanden zichtbaar.
Tweede stadium:
Enkele weken tot enkele maanden na de tekenbeet kunnen aandoeningen van het zenuwstelsel, de gewrichten en het hart ontstaan. Hartklachten zijn zeldzaam.
Derde stadium:
De neurologische verschijnselen en gewrichtsklachten worden chronisch. De huid kan donkerrood tot paars verkleuren.

Hoe is de ziekte te behandelen?

 Er bestaat nog geen vaccin tegen Lyme op de markt. De ziekte kun je dus niet met medische middelen voorkomen.
Gelukkig is behandelen en genezen met antibiotica in elk stadium van de ziekte wel mogelijk. De kans op herstel is bijna 100%, maar in een later stadium groeit de kans op restverschijnselen.
Ga in ieder geval altijd naar de dierenarts.

Is Lyme besmettelijk?

 De ziekte is niet besmettelijk. Mensen en dieren kunnen elkaar niet besmetten. Mensen kunnen ook niet besmet raken door teken te verwijderen bij andere mensen of bij honden.

Bestrijding:

        Tekentang (altijd meenemen )

Hieronder nog even instructie om een teek te verwijderen:
1/ Druk de tekenpincet open.
2/ Plaats de pincet over de teek heen, tegen de huid aan
3/ Laat de pincet los zodat de mond zich sluit
4/ Iets trekken en draaien tegelijk zolang dat de teek loslaat

        Uitwendige tekenbestrijding (bv frontline of scaliborband)

  •  Inwendige tekenbestrijding (bv stronghold)

 

 

Teken en Babesiosis

In landen rond de Middellandse Zee en in de tropen en subtropen zijn ook andere ziekten van belang, welke met name ook een risico voor de hond betekenen. Een voorbeeld hiervan is Babesiosis (=piroplasmosis), veroorzaakt door een eencellige parasiet (Babesia canis). Overdracht van deze ziekten vindt doorgaans pas 48 uur na het aanhechten plaats.

De belangrijkste symptomen zijn: matige tot hoge koorts, bloed in de urine, geelzucht, bloedarmoede en vergroting van de milt. 

Als u bijv. met uw hond naar Frankrijk, ItaliŽ of Spanje op vakantie wilt gaan, bedenk dan, dat uw hond tegen deze ziekte geen afweerstoffen heeft opgebouwd. Voorbehoedende enting is mogelijk, maar moet bestaan uit een paar vaccinaties om een behoorlijke immuniteit op te bouwen. Daarna volstaat een jaarlijkse herenting.

!!! De Tekenkoorts (Babesiosis) is nu ook in Nederland !!!

 

 

Teken en Ehrlichiose

Deze ziekte komt vooral voor bij uit zuidelijke landen geÔmporteerde honden, of honden die mee zijn geweest op vakantie, maar is ook een enkele keer geconstateerd bij een hond die niet buiten Nederland is geweest. Het is in Nederland dus vrij zeldzaam.

Deze ziekte wordt veroorzaakt door een parasiet die zich nestelt in witte bloedcellen en in de wanden van bloedvaten. De Duitse Herder lijkt gevoeliger te zijn voor deze ziekte dan andere rassen.

De incubatietijd = tijd tussen besmetting en ziekte is 5 Ė 20 dagen, waarna uw hond de volgende klachten kan krijgen:

        Eerst treedt de acute fase op met koorts, braken, benauwdheid, niet willen eten, sloomheid, opgezette lymfeklieren en soms een verhoogde bloedingneiging. Aan de acute fase kunnen zwakke dieren overlijden. Deze fase duurt 2 Ė 4 weken.

        Dan volgt een periode zonder verschijnselen, zodat het lijkt of de hond beter is. In deze fase, die maanden tot jaren kan duren, heerst er evenwicht tussen de weerstand van de hond en de parasitaire infectie. In deze fase kan de hond periodes hebben met koorts en slechte eetlust.

        Aansluitend kan een chronische fase aanbreken. Dit gebeurt echter niet bij alle honden, en is onder andere afhankelijk van de weerstand en conditie van de hond. De ernst van de chronische fase kan variŽren, en kan mild of ernstig verlopen, waarbij er een zeer uitgebreid scala aan symptomen kan optreden. De ernstige vorm van de chronische fase kan gepaard gaan met sloomheid, vermageren, verhoogde bloedingneiging, b.v neusbloedingen, ontstekingen aan de ogen, artritis, zenuwverschijnselen, braken, diarree, bloedarmoede. Het risico op doodbloeden is aanwezig, net als het risico dood te gaan aan een bijkomende infectie met een andere ziektekiem.

Ook Ehrlichiose is met een antibioticumkuur vrij goed te behandelen, maar dieren met een slechte weerstand kunnen aan de gevolgen van de ziekte overlijden.

 Naar boven

 

 

 

Bericht aan Webbeheerder

Al onze artikelen zijn puur informatief - Hier kunnen geen rechten aan worden ontleent - Bij twijfel  neem contact op met uw dierenarts.