Entschema

Deze website over Bouviers is onafhankelijk van opzet. De makers willen proberen U zo objectief mogelijk informatie aan te bieden.

English version

 

Start
Omhoog

Entschema

 

leeftijd van de hond
in weken

hoe vaak

 

6

9

14-16

> 16-20

jaarlijks

om het jaar

puppyenting

X

-

-

-

-

-

hondenziekte

-

-

X

-

-

X

hepatitis

-

-

X

-

-

X

ziekte van Weil

-

-

X

-

X

-

parvo*

X

X

X

-

X

-

rabiŽs

-

-

-

X

X 1 x per 3 jaar

-

*parvo ook op 12 en 16 weken


Naast dit vaste schema kan ook nog geŽnt worden tegen Kennelhoest, Corona en Babesiosis.

 

Hondenziekte (de ziekte van Carrť)

Hondenziekte is een over de gehele wereld voorkomende virusziekte, die zeer besmettelijk is. De ziekte kent vele, uiteenlopende symptomen zoals hoesten en neusuitvloeiing, maar ook blijvend zenuwletsel, waardoor ernstige invaliditeit kan ontstaan. De ziekte kan op alle leeftijden voorkomen. Maar het zijn vooral jonge honden, die acuut ernstig ziek worden en vervolgens aan de ziekte kunnen overlijden.

 

Preventie van Hondenziekte

In de 70tiger jaren heeft men een opvallende verwantschap ontdekt tussen het virus dat Hondenziekte veroorzaakt en het Mazelenvirus. Het bleek dat wanneer een hond gevaccineerd werd met een mazelenvaccin, het dier antistoffen ging maken die het dier tevens beschermde tegen het hondenziektevirus. Het grote voordeel hiervan is, dat de in de pup aanwezige antistoffen van de moeder niet in staat zijn om het mazelenvaccin op te ruimen. Dat maakt het mogelijk om een pup al op de jonge leeftijd van 6 weken te vaccineren en daarmee tijdelijk goed te beschermen tegen Hondenziekte. Een aantal weken later dient de pup wederom te worden ingeŽnt met een onschadelijk gemaakt hondenziektevirus om zodoende weerstand te verkrijgen. Bij een volwassen hond verdient de aanbeveling om deze vaccinatie jaarlijks te herhalen.

 

Hepatitis

Hepatitis is een besmettelijke virusziekte, die vooral verspreid wordt via de urine van geÔnfecteerde honden. De symptomen variŽren van lichte koorts tot een ernstige leverontsteking, waarbij het dier hoge koorts heeft, niets eet en uiteindelijk dood gaat. Soms kunnen de symptomen van besmettelijke leverziekte lijken op die van de hondenziekte. Vooral bij jonge honden kan de ziekte zeer plotseling de dood veroorzaken.

Preventie van Hepatitis
De enting tegen leverziekte wordt in Nederland zelden als nestenting gegeven. Meestal is de entstof in een combinatie-entstof (Nobivac DHPPi) opgenomen. De enting tegen leverziekte geeft tevens bescherming tegen ťťn van de virussen die bij kennelhoest betrokken zijn.

Symptomen
Huisdieren met hepatitis (een leverontsteking) hebben meestal vage problemen. Ze voelen zich niet zo lekker, kunnen wat meer drinken en plassen, hebben minder zin in eten, kunnen braken en hebben soms wat diarree. Soms vertonen ze geelzucht, hebben ze een buik gevuld met vocht, of lijken ze blind en vertonen ze afwijkend gedrag. Lichte tot hoge koorts komt meeste bij jonge huisdieren voor. De hoge koorts kan uiteindelijk fataal worden. Zonder een goed gecontroleerde behandeling (tot dat de lever is genezen moeten onder locale verdoving regelmatig biopties worden genomen) kan een hepatitis uitmonden in een onherstelbare beschadiging van de lever (cirrose). De ziekteverschijnselen zijn niet altijd even duidelijk, waardoor het meestal nodig is laboratoriumonderzoek uit te voeren om de diagnose te stellen.

 

Ziekte van Weil (Leptospirose)

Leptospirose (o.a. de Ziekte van Weil) is een verzamelnaam van ziekten, die veroorzaakt worden door leptospiren. Leptospiren zijn beweeglijke bacteriŽn, die in staat zijn om via wondjes van het slijmvlies van neus of mondholte en zelfs via de huid het lichaam binnendringen.

Eťn van die Leptospirose is de Ziekte van Weil. Deze ziekte komt voor bij zowel mensen als dieren (honden en ratten bijv.). De belangrijkste infectiebron is water, dat besmet is geraakt met urine van dieren die geÔnfecteerd zijn. Leptospirose kunnen soms gedurende maanden of zelfs jaren worden uitgescheiden door dieren, waarbij de infectie sluimerend in de nieren aanwezig is. Vooral de nieren, maar ook de lever lopen hierdoor vaak blijvende schade op. Soms kan een Leptospirose zeer snel verlopen met als symptomen een hond met zeer hoge koorts, gele slijmvliezen en donkergele urine.

 

Preventie van Leptospirose:

Leptospirose is niet alleen gevaarlijk voor uw hond, maar ook voor de omgeving van uw hond. Juist omdat Leptospirose een ziekte is, die ook een risico oplevert voor de mens, is een jaarlijkse vaccinatie van alle honden aan te raden. Omdat Leptospirose niet alleen maar de Ziekte van Weil is, waarvan men denkt dat die alleen maar kan worden opgelopen als de hond in of bij het water komt, is het ůůk voor een hond die nůůit zwemt, toch zinvol om het dier te beschermen tegen de gevolgen van Leptospirose.

 

 

Parvovirus Diarree

Deze uiterst besmettelijke virusziekte heeft aan het eind van de zeventiger jaren een massale en vernietigende uitbraak gehad, terwijl de ziekte voor die tijd eigenlijk niet bekend was. Het virus wordt meestal verspreid via de uitwerpselen van een besmette hond. Ook buiten het lichaam van de zieke hond is het virus nog lang besmettelijk. Dat maakt het heel moeilijk om besmetting te voorkomen.

De meest voorkomende symptomen van de ziekte zijn heftig braken en bloederige diarree. Daarnaast tast het virus het afweersysteem van de hond aan, waardoor de gevoeligheid voor andere ziekteverwekkers veel groter wordt. Soms heeft een hond het virus bij zich zonder ziek te worden.

 

Preventie van Parvovirus diarree:

Na de eerste explosieve uitbraak van Parvovirus diarree in 1978 ontdekten wetenschappers een treffende verwantschap tussen het Parvovirus en het virus dat bij katten kattenziekte veroorzaakt. Toen bleek ook, dat een vaccinatie tegen kattenziekte een bescherming gaf tegen Parvovirus diarree. In de jaren daarna is er hard gewerkt aan de nu beschikbare vaccins op basis van de eigenlijke ziekteverwekkers.

Parvovirus diarree kan een dramatisch verloop hebben bij honden van elke leeftijd en daarom is een jaarlijkse vaccinatie van groot belang.

 

 

RabiŽs (hondsdolheid)

Hondsdolheid is een ziekte die voorkomt bij alle warmbloedige dieren en die overgebracht kan worden op de mens (zoŲnose). Het is een dodelijk virus die zich meestal pas meerdere weken na de besmetting openbaart. De besmetting is over het algemeen het gevolg van een beet of een krab van een geÔnfecteerd dier. Via een klein wondje verspreidt het virus zich naar de zenuwen en de hersenen. In een later stadium van de ziekte verspreidt het virus zich door het hele lichaam en naar de speekselklieren. Het speeksel is dan vaak weer de bron van infectie voor het volgende slachtoffer. De kat en de hond zijn door hun gedrag en levenswijze een van de dieren die de besmetting kunnen overbrengen op de mens. Vooral in streken waar hondsdolheid voorkomt is het zinvol de katten en honden die buiten komen te vaccineren tegen hondsdolheid. Dit is in het belang van het dier zelf, maar ook in het belang van alle mensen die mogelijk door katten en honden zouden kunnen worden besmet.

 

 Kennelhoest

Kennelhoest is een besmettelijke hoest bij de hond. Het wordt veroorzaakt door een virus (Para-influenza) en een bacterie (Bordetella). De naam wil benadrukken, dat Kennelhoest vooral een probleem is in grotere groepen honden, zoals in kennels, op shows en bij trainingen.De besmetting vindt plaats via druppeltjes vocht die worden uitgehoest.

Verschijnselen: De ziekteverschijnselen ontstaan meestal heel acuut. Kortstondig niezen (meestal valt dat niet op) en dan uitputtende hoestbuien, vooral door opwinding. Het is een harde, veelal droge hoest. Het weinige melkwitte slijm dat wordt geproduceerd, wordt meestal doorgeslikt en zelden eruit gewerkt door kokhalzen. Er is in principe geen sprake van koorts, de eetlust is normaal en de hond veelal levendig.In een klein deel van de gevallen echter neemt de ziekte ernstiger vormen aan. Er ontstaat koorts en er ontwikkelt zich een (soms zeer) ernstige longontsteking, die dodelijk kan zijn, ondanks de behandeling met antibiotica. In dat geval is de hond ernstig ziek en heeft geen eetlust meer.

Behandeling:In principe zullen verreweg de meeste honden binnen 5 Ė 7 dagen, ook zonder behandeling, herstellen van Kennelhoest. Nadien zal er nog 1 Ė 2 weken incidenteel gehoest worden. In uitzonderingsgevallen duurt het hoesten langer. Dat is dan zeker een reden om te bekijken of er geen andere oorzaak aan het hoesten ten grondslag ligt, zoals hartproblemen. We zouden dus in principe niet hoeven te behandelen, ware het niet, dat de complicatie, longontsteking, zo levens bedreigend kan zijn. Hoe klein de kans ook is, dat er een dergelijke complicatie ontstaat, wij raden u aan in alle gevallen van Kennelhoest, zo snel mogelijk te starten met een geschikt antibioticum. Daarmee kunnen we deze gevaarlijke complicatie voorkůmen. Als er eenmaal sprake is van een ernstige longontsteking is het vaak heel moeilijk om die met antibiotica te overwinnen.In veel gevallen geldt, dat als een hond eenmaal een Kennelhoest infectie heeft doorgemaakt, hij of zij levenslang immuniteit heeft. Soms echter blijkt een hond het steeds weer terug te krijgen. Kennelijk is bij een dergelijke hond het immuunsysteem iets minder sterk.

 

Corona

Corona wordt veroorzaakt door het coronavirus. De besmetting vindt plaats via ontlasting van besmette honden.

Symptomen: koorts, anorexie, braken, oranjekleurige diarree en soms met bloed en slijm. Kans op genezing ligt hoger dan bij het Parvovirus, maar pups kunnen wel sterven.

 

Babesiosis

In landen rond de Middellandse Zee en in de tropen en subtropen zijn ook andere ziekten van belang, welke met name ook een risico voor de hond betekenen. Een voorbeeld hiervan is Babesiosis (=piroplasmosis), veroorzaakt door een eencellige parasiet (Babesia canis). Overdracht van deze ziekten vindt doorgaans pas 48 uur na het aanhechten plaats.

Symptomen: matige tot hoge koorts, bloed in de urine, geelzucht, bloedarmoede en vergroting van de milt. 

Als u bijv. met uw hond naar Frankrijk, ItaliŽ of Spanje op vakantie wilt gaan, bedenk dan, dat uw hond tegen deze ziekte geen afweerstoffen heeft opgebouwd. Voorbehoedende enting is mogelijk, maar moet bestaan uit een paar vaccinaties om een behoorlijke immuniteit op te bouwen. Daarna volstaat een jaarlijkse herenting.

 

Bron: Pfizer Animal Health., Dierenartsenpraktijk Christenhuis

Bericht aan Webbeheerder

Al onze artikelen zijn puur informatief - Hier kunnen geen rechten aan worden ontleent - Bij twijfel  neem contact op met uw dierenarts.